1.Фармаванне беларускай народнасці.

У вынiку развiцця тых асабшвасцей, што мелi месца на старажытных землях Беларусь, калi у Уi-iХ ст. рассялiлiся сярод балтау славяне i якiя паглыбiлiся у Х-Хii ст., складауся беларускi народ. Беларуская народнасць сфармавалася галоуным чынам на аснове трох блiзкiх этнiчных аб'яднанняу - крывiчау, драгавiчоу. радзiМiчау. Яны быт непасрэднымi продкамi беларусау. У працэсе фармавання беларусау сваю пстарычную ролю адыгралi так сама i балта-лiтоускiя плямёны. Кожная народнасць. у тым Лiку i беларуская, характарызуецца шэрагам адметных рас. Сярод iх найбольш важныя - сумеснае пражыванне на адпаведнай тэрыторыi, адзiнства мовы, гаспадарю, культуры. Людзi адной народнасш усведамляюць сваю прынадлежнасць да яе i складаюць тым самым народ. У Хii-Хiii ст. былi закладзены пстарычныя асновы утварэння трох усходнеславянсюх народнасцей беларускай. украiнскай i вящкарускай Канчатковае IX фармаванне было звязана з iснаваннем ВКЛ i Вялiкага княства Маскоускага - дзвюх магугных дзяржау сярэднястагодняй Еуропы. Фармаванне беларусау было выклiкана знешнiМi i унутранымi умовамi развiцця Панямоння, Падзын-ня. Верхняга Падняпроу'я. Пасожжа. Наваградская, Менская, Мсцюлауская земл> сталi аб'яднальным центрам тэрыторьi беларусау. ПамiЖ усiМi гэтымi землямi устанзвiЛiСя больш цесныя гаспадарчыя i культурныя сувязi. 3 утварэннем ВКЛ склалiся спрыяльныя умовы для фармавання тэрыторыi беларусау. Яго ядром стала Наваградская зямля. Паступова у новую дзяржаву уваходзiлi будучыя украiнскiя i беларускiя земЛi. Усталяванне адзiнай вярхоунай улады у канцы XIII ст. спрыяла росту сувязей памiЖ зсобнымi землямi 3 цягам часу родная зямля стала спадчынай кожнага беларуса. ВКЛ складалася на працягу другой паловы Хiii-ХiУ ст. выключiв на землях сучаснай Беларусi i Лiтвы. Таму у этнiчных адносiнах тады гэта дзяржава была беларуска-лггоускай. iснаванне гэтай дзяржавы садзейнiчала далейшай кансалiдацыi лiтоуцау i беларусау у асобныя народнасш i спрыяла развiццю тагачаснай беларускай культуры у гэтай дзяржаве. Паступова стала складацца стара-беларуская мова Разам з тым, тагачасная беларуская мова захавала шмат прыкмет усходнеславянскай. 2.3аходняя Беларусь у складзе Польшчы (20-30-я гг.).

Па Рыжскаму мiрнамудагавору (ад 18 сакавiка 192i г) да Польшчы адышла значная частка заходнебеларускiх зямель. яюя атрымалi назву Заходняй Беларусi У адпаведнасш з дагаворам урад Польщчы паынен быу даць беларускаму насельнштву усе правы, аднах гэтыя абавязацельствы не выконвалюя Заходняя Беларусь з'яулялася аграрным прыдаткам прамысловых раёнау Польшчы, рынкам збыту i крынiцай таннай сыравiны i працоунай СiЛЫ. У сельскай гаспадарцы была занята пераважная большасць насельнiцтва - 85%. Сацыяльнае прыгнечанне перапляталася з нацыянальным бязпрауем Беларусау не жадаш шчыць нацыяй Ажыццяулалася гвалтоуная паланiзацыя беларускага насельнiцтва. 3 канца 20-х гг становiшча працоуных мае Заходняй Бепарусi пагоршылася У 1926 годзе Пiлсудскi усталявау сваю дыктатуру у Польшчы. У 1929-33 гг у Польшчы настуту эканамiчны крызю У першыя гады польскага панавання барзцьба супраць прыгнёту набыла партызанскi характар. Асаблiва упартай была барацьба у Гродзенскiм, Брэсцкiм, ПiНСКiМ паветах. Начале руху стаялi камунюты. У нацыянальна-вызваленчам руху удзельнiчалi прадстаунiКi нацыянальна-дэмакратэчнага лагера. У 1923 г. у Вiльне была створана камунiстычная партыя Заходняй Беларусь Польскiя улады жорстка распраулялюя з удзельнiкамi партызанскага руху. У 1925 г. склалася Сiтуацыя якая магла прывесш да узброеннага паустання. У гэтых умовах польскi урад увеу на тэрыторыю Заходняй Беларусi вялiкую колькасць рэгулярных войскау. У жнiунi 1929 г. стыхiЙна успыхнула стачка на шклозаводзе'"Нёман" Адсутнасць арганiзаванасцi абумовiла толькi частковае задавальненне патрабаванняу працоуных У пачатку 30-х гадоу прайшлi забастоукi на прамысловых прадпрыемствах Беластока. Вiльнi. Брэста. Гродна, Шнека. Больш як чатыры месяцы 3iМЫ 1932-33 гг баставалi больш як 7000 працоуных i сялян Белавежскай пушчы. 3 прыходам да улады у Германi фашыстау, рэзка узросла пагроза мiру i дэмакратьi. Польшча у 1934 г. заключае з рэйхам пагадненне аб мiрным вырашэннi спрэчных пытанняу, а праз год уводзщь Канстытуцыю, якой ящэ больш збмяжоувалiся дэмакратычныя правы i вольнасцi. Большая частка выступленiя працоуных праходзiла пад знакам адзiнага працоунагз i Народнага фронту. У 1936 г. забаставалi працоуныя Гродна i Брэста Салщарнасць працоуных праявiлася у кампанi i за выратаванне жыцця маладога рэвалюцыянера Прытыцкага. Пад напорам народных выступленняу польскi урад быу вымушаны ззмяшць смяротны прыгравор Прытыцкаму жыццевым зняволеннем.