1. Барцьба з iнтэрвенцыяй Польшчы. Другое абвяшчэнне БССР..Рыжскiмiрны дагавор.

Да пачатку студзеня 1919 г. польсюя войскi захапiлi значную частку Гродзенскай губернi. У другой палове лютага 1919 г. Польщча прадоужыла наступленне, да сярдзiны сакавiка ей удалося захапiць Брэст, Ваукавыск, Слонiм, Пiнск, Баранавiчы. Бальшавiкi не здолелi арганiзаваць абарону, як i ЛiтБел. Савецкiя войскi аставiлi Мiнск, Слуцк, Барысау, Бабруйск. Фронт стабiлiзавауся на лiнН р. Бярэзiны. На тэрыторыi Беларусi польскiя улады лiквiдавалi органы мясцовага кiравання, аднаулялася памешчыцкае земляуладанне. Палякi праводзiлi рэквiзiцыi. У адказ на Беларусi пачауся антыпольскi рух. Для гэтага быу створаны адзiны антыпольскi рух, у якi увайшлi БСГ, БПС, Бунд, камунiсты. У лiпенi 1920 г. Чырвоная армiя пачала наступленне, ей дапамагалi беларускiя партызаны. 7 лiпеня быу вызвалены Мiнск, i жнiуня - Брэст. Паустала пытанне аб iснаваннi БССР 3i лiпеня 1920 г прынята Дэкларацыя аб незалежнасцi БССР у межах Мiнскай губерНi, якая была разлiчана не столькi на аднауленне беларускай дзяржавы, колью на супакаенне мае. i6 жнiуня 1920 г. польскiя войсю перайшлi у наступленне i зноу занялi частку Беларусi Савецкi урад быу вымушаны пайсцi на перамовы аб мiры, якiя скончылiся 18 сакавiка 192i г. падшсаннем мiрнага дагавору у Рызе. Польшча забiрала сабе большую частку беларускай тэрыторыi. За БССР захавалiся толькi 6 паветау: Мiнскi, Барысаускi, Бабруйсю, iгуменскi. Мазырскi i Слуцкi. Вшебскую i Гомельскiя губернi, а так сама заходнiя паветы Смаленшчыны захапiла РСФСР. Рыжскi дагавор вызвау незадавальненне беларускага насельнiцтва i нават Слуцкае паустанне у лютападзе-снежнi 1920 г, якое было жорстка падаулена бальшавiкамi. 2.Сацыяльна-эканамiчныя працэсы на Беларусi у пачатку .90:х гг.

У 90-х гадах пачауся этап пошукау шляхоу рэфармавання эканомiкi у рэспублiцы. Спачатку усе падзеi звязывалюя з удасканаленнем планавага юравання i самастойнасцi калектывау. Была нават створана комплексная праграма "iнтэнсiфiкацыя". Гэта дало магчымасць пашырыць выкарыстанне НПР у вытворчасцi. Але фшалам з'явiлася поуная разладжаннасць спажывецкага рынку, а разам з iм - неутаймоуная iнфляцыя i хуткае знiжэнне вытворчасцi. Так адрэагавала эканомiка на спробу аб'яднання рынкавых элементау у эканомiцы з камандным кiраунiцтвам ею з адзiнага цэнтру Але нi урад Беларусi, нi Вярхоуны Савет не спяшалiся. Да канца 1990 г. рэспублiка не мела законау для правядзення рынкавай эканамiчнай рэформы. Урад начале з Кебiчам так i не змог распрацаваць мер па выхаду да рынку. Галоуным дасягненем у сацыяльна-эканамiчнай сферы гэтых гадоу была страта насельнiцтвам матэрыяльнага узроуню. Таму да працоунага люду выйсцем можа быць толькi поуная перамога дэмакратьп, якая i павiнна стаць палпычнай базай перахода да рынку. А урад прызнау сваей першачарговай задачай правядзенне радыкальнай эканамiчнай рэформы Аднак у адносiнах да рынку урадавая палiтыка не вызначаецца выразнасцю i паслядоунасцю. таму рэспублуа не застрахована ад новых хiбау.